Explicit Knowledge & Tacit Knowledge

Explicit Knowledge & Tacit Knowledge

สิ่งที่แตกต่างระหว่างความรู้สองประเภท

ในเชิงปฏิบัติการที่มักจะมีการแบ่งความรู้ออกเป็น

2 ประเภทใหญ่ๆ ดังนี้ :

ความรู้ประเภทแรก

เป็นความรู้ที่เห็นได้ชัดเจน เป็นรูปธรรม เป็นความรู้ที่อยู่ในตำรับตำรา เช่น พวกหลักวิชา

หรือทฤษฏีทั้งหลาย อันได้มาจากการวิเคราะห์ สังเคราะห์ ผ่านกระบวนการพิสูจน์ ผ่าน

กระบวนการวิจัย เรามักเรียกกันทั่วๆ ไปว่าเป็น

“ความรู้ชัดแจ้ง” หรือ “Explicit Knowledge”

ความรู้ประเภทสอง

เป็นความรู้ที่ฝังลึกอยู่ในตัวคน

จากการปฏิบัติ บ้างก็จัดว่าเป็น

ปฏิภาณไหวพริบ เป็นเทคนิคเฉพาะตัวของผู้ปฏิบัติแต่ละท่าน ถึงแม้ความรู้ประเภทที่สองนี้จะเห็น

ได้ไม่ชัดเจนเหมือนความรู้ประเภทแรก แต่ก็เป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้งานบรรลุผลสำเร็จได้เช่นกัน

(Tacit Knowledge) เป็นสิ่งที่เห็นได้ไม่ชัด เป็นความรู้ที่มา“เคล็ดวิชา” เป็น “ภูมิปัญญา” เป็นสิ่งที่มาจากการใช้วิจารณญาณ

รูปที่

 

ผลการวิจัยในต่างประเทศเคยสรุปสัดส่วนของความรู้สองประเภทนี้ว่า ความรู้ที่เป็นหลัก

วิชา ที่ต้องผ่านการพิสูจน์หรือเขียนออกมาเป็นทฤษฏีนั้นถือว่าน้อยมาก เมื่อเทียบกับความรู้ที่แฝง

อยู่ในตัวคน หากเปรียบกับภูเขาน้ำแข็ง

เห็นได้ง่าย คล้ายกับส่วนยอดของภูเขาน้ำแข็งที่อยู่พ้นน้ำ แต่ความรู้ส่วนที่เป็น

(ตามรูป) ความรู้ส่วนที่เป็น Explicit Knowledge นั้นจะTacit Knowledge

นั้นแฝงอยู่ในตัวคน ทำให้มองไม่เห็น เปรียบได้กับส่วนของภูเขาน้ำแข็งที่จมใต้น้ำ ซึ่งถ้านำมา

เทียบกันแล้ว จะพบว่ามีปริมาณมากกว่าส่วนที่พ้นน้ำค่อนข้างมาก

การที่เราเข้าใจความแตกต่างระหว่างความรู้ทั้งสองประเภทนี้ จะทำให้เราเข้าใจความหมาย

ของคำว่า

จะมาก จะเห็นได้ว่า ความรู้แจ้ง

จากกระบวนการทางวิทยาศาสตร์

Knowledge)

“จัดการ” ได้ชัดเจนดียิ่งขึ้น คุณลักษณะของความรู้สองประเภทนี้แตกต่างกันค่อนข้าง(Explicit knowledge) นั้นเป็นความรู้ที่ได้มาจากการทดลอง ได้มา(Scientific Method) เป็นความรู้ที่ผ่านการพิสูจน์ (Provenเป็นความรู้ที่ผ่านการพิสูจน์ (Proven Knowledge) เป็นความรู้ที่ถูกทำให้กลายเป็นเรื่อง

“

นั้นมีคุณลักษณะที่เรียกได้ว่าค่อนข้างจะตรงกันข้าม คือมีลักษณะเป็น

ทั่วไป (Generalize)” ไม่ติดอยู่ในบริบทใดบริบทหนึ่ง ในขณะที่ความรู้ฝังลึก (Tacit Knowledge)“เคล็ดวิชา” เป็นสิ่งที่ได้มา

“

สดๆ” มีบริบท (Context) ติดอยู่ ยังไม่ได้ถูก “Generalize” ยังไม่ได้ “ถูกปรุง” แต่อย่างใด

1 แสดงการเปรียบเทียบระหว่างความรู้ 2 ประเภทนี้

สิ่งที่ได้จากบทความ

329-330

ในการสร้างกลยุทธ์การสื่อสารที่ประสบความสำเร็จเป็นองค์กรแรกต้องสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีให้ลูกจ้างเกี่ยวกับตัวอย่างของประชาธิปไตย ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนความคิดในระดับต่างๆขององค์กรและให้รางวัลเพื่อสร้างบรรยากาศของการแบ่งปันความรู้ใน องค์กรให้เป็นไปในเชิงบวก ความรู้ที่สามารถเกิดจากแหล่งที่มาของแต่ละบุคคลหรือภายนอก เช่นลูกค้าหรือซัพพลายเออร์ ปัญหาที่เกิดขึ้นบ่อย ก็คือว่าพนักงานได้ประสบปัญหาในเรื่องของการอิจฉาริษยาจากเพื่อนร่วมงาน หากการแบ่งปันความรู้นำไปสู่การส่งเสริมการขายหรือบางส่วนได้รับประโยชน์  นี้เป็นที่ที่มีความจำเป็นที่พนักงานทุกคนจะต้องเข้าใจพันธกิจวิสัยทัศน์ของ บริษัท และความเป็นผู้นำจะต้องไว้วางใจพนักงานเพื่อที่พนักงานจะสามารถทำงานให้บรรลุตามเป้าหมายได้ องค์กรต่างๆในทุกวันนี้ใช้ความรู้ปนความกลัวเป็นตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจ มีการเอาวัฒนธรรมเดิมๆและนโยบายที่ล้าหลังกว่าบริษัทอื่นๆ ซึ่งบริษัทอื่นๆมีการนำวิธีการต่างๆมาขมวดรวมปรับเปลี่ยนโครงสร้าง กับช่องทางการแลกเปลี่ยนความรู้ทำให้มีการเติบโตในทิศทางที่ดีขึ้น

กลยุทธ์วัฒนธรรมเป็นส่วนหนึ่งในห้าของนโยบายการใช้งานของลูกค้า ซึ่งมีบทบาททั้งภายในและภายนอก บริษัท กลยุทธ์ทางวัฒนธรรมภายในได้รับการพัฒนาเป็นส่วนหนึ่งของวิสัยทัศน์ของ บริษัท และอิทธิพลภายนอกมาจากลูกค้าต่างประเทศ  บริษัท ที่เกี่ยวข้องกับการค้าระหว่างประเทศควรเลือกเข้าใจวัฒนธรรม และมีการรับรู้ทางวัฒนธรรมในระดับทั่วโลกเพื่อให้ตระหนักถึงผลตอบแทนสูงสุดจากแนวคิด CDR ข้อมูลล่าสุดแสดงให้เห็นว่าในทวีปอเมริกาเหนือ มี 197 ล้านคน ใช้อินเทอร์เน็ตเพิ่มขึ้น 78.7% 2,000-2,003ความชัดเจน ของสามประเทศในเอเชีย : จีนญี่ปุ่นและเกาหลีใต้, สามประเทศรวมกัน มีผู้ใช้152 ล้านคน ถึงแม้ว่าทั้งสามประเทศรวมกันมีผู้ใช้น้อยลงกว่าในอเมริกาเหนือ แต่ประเทศเหล่านี้เป็นตลาดที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็วสำหรับผู้ใช้อินเตอร์เน็ตเพิ่มขึ้น 202% ในประเทศจีน 38% ในเกาหลีใต้และ 22% ในประเทศญี่ปุ่น ความเข้าใจผิดขนาดใหญ่ที่ทุกประเทศในเอเชียสามารถรวมกัน แต่ละประเทศมีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์และมีแนวความคิดเป็นของตัวเอง และมันจะได้รับประโยชน์หรือไม่นั้น บริษัท ที่เกี่ยวข้องมีหน้าที่ในการกำหนดเป้าหมายการปกครองเหล่านี้เพื่อเพิ่มช่องทางในการแลกเปลี่ยนความรู้

นี้ไม่เพียง แต่นำไปใช้กับประเทศในเอเชีย แต่เพื่อสังคมอื่น ๆด้วย

ซึ่งอาจก่อให้เกิดการขยายบทบาทของหน่วยงานระหว่างประเทศหรือการสร้างแผนกใหม่ทั้งหมด แต่การเพิ่มของวัฒนธรรมในการปรับใช้กลยุทธ์นโยบายของลูกค้าจะมีบทบาทสำคัญในส่วนของ CDR และขยายทุนมนุษย์